Opis kościoła w Pacanowie (1904) – wydanie elektroniczne
Wydanie w przygotowaniu. Opublikowano słowo wstępne i strony 6–15 druku. Kolejne rozdziały będą dochodzić.
Opis kościoła
Cudownego Pana Jezusa Pacanowskiego
w Pacanowie, dyecezyi kieleckiej
z dodaniem cudów, nabożeństwa i modlitw odpustowych.
ozdobiony wizerunkiem Cudownego Pana Jezusa Konającego oraz sześciu obrazkami
ułożył
Ks. Wawrzyniec Nowakowski
Proboszcz Pacanowski.
Warszawa
Druk Synów St. Niemiry,
Plac Warecki 4
1904
Spis treści
- Słowo wstępnes. 5–6
- Opis Kościoła w Pacanowie: początek, przywileje, cechys. 7–10
- Wiadomości o Pacanowie z kroniks. 10–12
- Kościół, nawa i prezbiteryums. 12–13
- Zródła historycznes. 14
- Wieża czyli dzwonnicas. 14–15 – początek
O wydaniu
Ks. Wawrzyniec Nowakowski, proboszcz pacanowski w latach 1864–1908, wydał książeczkę w Warszawie w 1904 r. (Druk Synów St. Niemiry, Plac Warecki 4). Słowo wstępne podpisał w Pacanowie 14 września 1902 r. Autor korzystał z dawnego archiwum parafii, które w czasie II wojny światowej w dużej części przepadło – dlatego książeczka jest jednym z niewielu świadectw jego zawartości. Oprócz dziejów kościoła zawiera opis cudów, nabożeństwa i modlitwy odpustowe.
Tekst przepisaliśmy z przedruku wydanego staraniem Rady Parafialnej w setną rocznicę pierwszego wydania, na Jubileusz 900-lecia kościoła (100 numerowanych egzemplarzy; egzemplarz z kolekcji prywatnej). Wydanie przygotowano za zgodą parafii i proboszcza. Tekst z 1904 r. jest w domenie publicznej.
Jak przygotowano tekst
- Pisownia, interpunkcja i podział na akapity – jak w druku z 1904 r. (np. „dyecezyi”, „Floryan”, „ztąd”, „męztwo”). Wyrazy przeniesione do następnego wiersza scalono.
- Numery stron druku są na marginesie (na telefonie – w tekście); każdy można podać jako odnośnik, np. s. 9.
- Tekst odczytano programem do rozpoznawania pisma, a potem porównano ze skanem strona po stronie; każdą liczbę i datę sprawdzono osobno.
- Poprawiono tylko oczywiste usterki składu: „posiadanu” → „posiadaniu” i zbędne „i” przed cudzysłowem (s. 7), „Wrześuia” → „Września” (s. 10), zbędny apostrof przed „Nabożeństwo” (s. 10). Zostawiono, jak w druku, m.in. „Radziwiła” (s. 8), „Kozlarogi” obok „Koźlarogi” (s. 11–12), „Zródła” (s. 14), „Kazimiesza” (s. 14), „pinczowskiego” obok „pińczowskiego” (s. 15) i niedomknięte cudzysłowy.
- Przypis autora (s. 11) – pod tekstem rozdziału.
Uwagi i poprawki prosimy przesyłać do kancelarii parafialnej. Zobacz też Historia kościoła.