Sanktuarium Pana Jezusa Konającego
Bazylika św. Marcina w Pacanowie jest sanktuarium Pana Jezusa Konającego1. Sercem sanktuarium jest średniowieczny krucyfiks w kaplicy przy południowej ścianie kościoła. Od 1615 r. przybywają do niego pielgrzymi2.
Cudowny krucyfiks
Krucyfiks przedstawia Chrystusa w chwili konania: z głową zwróconą ku niebu, z ranami rąk, nóg i boku. Lewa stopa jest nałożona na prawą i przybita jednym gwoździem. Zamiast korony cierniowej głowę otacza promienista aureola34. Figura jest wyrzeźbiona w drewnie lipowym, krzyż wykonano z sosny3. Rzeźba jest średniowieczna – źródła datują ją na XII–XIII w.5 Autor i warsztat nie są znani.
Krucyfiks jest uroczyście odsłaniany. Zasłania go obraz św. Marii Magdaleny klęczącej pod krzyżem, namalowany w 1895 r. przez miejscowego artystę Franciszka Nawalnego2. W ołtarzu wokół figury wiszą wota – srebrne serca, ręce i inne dary wdzięczności pielgrzymów.
Figurę odnawiał w latach 60. XX w. konserwator Norbert Szunke z Kielc, a ponownie w 2004 r., gdy złocono też ołtarz i wnętrze kaplicy. Od 2005 r. figurę odsłania i zasłania mechanizm2.
Kaplica Pana Jezusa

Późnorenesansową kaplicę dobudowano do południowej ściany kościoła w 1633 r. staraniem ks. Sebastiana Żegalicza, proboszcza z pobliskich Książnic. Przeniesiono do niej krucyfiks z ołtarza Świętego Krzyża w nawie62. Kaplica ocalała z pożarów kościoła w 1906 i 1944 r.6 Za ołtarzem jest przejście, które pielgrzymi pokonują na kolanach7.
Kościół jest zabytkiem wpisanym do rejestru zabytków (nr 781 z 1958 r. i nr 147 z 1967 r.)8. Więcej o dziejach świątyni: Historia kościoła.
Historia kultu
- Początek XII w. (1109–1118) – biskup krakowski Maur na prośbę rycerza Siemiana konsekruje kościół św. Marcina i eryguje parafię. Dokument zachował się w odnowieniu biskupa Iwona Odrowąża z 1219 r. i należy do najstarszych aktów erekcyjnych kościołów wiejskich w Polsce96.
- Przed 1549 r. – na przedmieściu, przy domu dla ubogich, stoi drewniana kaplica Świętego Krzyża, w której czczony jest krucyfiks10.
- 1615 r. – po pożarze kaplicy przyszpitalnej figurę przeniesiono do kościoła parafialnego. Od tego czasu odprawiane są nabożeństwa piątkowe do Pana Jezusa2.
- 1633 r. – budowa kaplicy Pana Jezusa przy kościele6.
- 1657 r. – w czasie potopu wojska Jerzego II Rakoczego palą miasto i kościół; krucyfiks ocalał6.
- 1866 r. – w Warszawie powstaje litografia Cudownego Krzyża. Do 1890 r. drukuje się z niej tysiące obrazków dla pielgrzymów2.
- 1872 r. – założenie księgi łask otrzymanych za przyczyną Pana Jezusa Konającego11.
- 20 września 1906 r. – pożar kościoła; kaplicę z krucyfiksem uratował Piotr Rotter, który dostał się do niej przez okno i ugasił ogień24.
- 17 sierpnia 1944 r. – kościół płonie w czasie działań wojennych; kaplica z krucyfiksem znów ocalała62.
- 1982 r. – bp Mieczysław Jaworski wprowadza Drogę Krzyżową w każdy piątek2.
- 14 września 1985 r. – w Pacanowie rozpoczyna się peregrynacja Krzyża Świętego po diecezji kieleckiej, zakończona tu 14 września 1987 r.2
- 2008 r. – papież Benedykt XVI nadaje kościołowi tytuł bazyliki mniejszej1213. Uroczyście ogłoszono go 14 września 2009 r., w 900-lecie konsekracji świątyni. Akt odczytał bp Marian Florczyk, a Mszy przewodniczył prymas Polski kard. Józef Glemp1310.
- 2025 r. – sanktuarium jest kościołem jubileuszowym Roku Świętego14.
Przekazy i legenda
Poniższe opowieści są przekazami tradycji – przekazują je pokolenia wiernych i kronika parafii, ale nie są faktami potwierdzonymi w dokumentach.
- Legenda o trzech krucyfiksach. Według przekazu Wisłą płynęły trzy figury ukrzyżowanego Chrystusa: jedna zatrzymała się w Mogile pod Krakowem, druga w Pacanowie, trzecia dotarła do Warszawy36.
- Ocalenie kaplicy w 1944 r. Według relacji parafian pocisk, który trafił w kaplicę, nie zniszczył jej. Inny pocisk wmurowano na pamiątkę w wieżę kościoła2.
- Żołnierze w 1945 r. Według przekazu dwaj żołnierze Armii Czerwonej, którzy próbowali zdjąć krzyż, zostali oślepieni jasnością i uciekli4.
- Królowie u stóp krzyża. Tradycja wymienia wśród modlących się przed krucyfiksem m.in. św. Kingę, królową Jadwigę, Władysława Jagiełłę, Stefana Batorego i Jana III Sobieskiego4.
Proboszczowie i kustosze
Lista jest niepełna – uzupełniamy ją na podstawie archiwum parafii. Podajemy lata, w których duszpasterz jest poświadczony w źródłach2.
- ks. Maciej Ślimawa – pleban, doktor medycyny (poświadczony w 1502 r.)
- ks. Bucki – zaprowadził Arcybractwo św. Anny (1612 r.)
- ks. Rudzki – proboszcz (poświadczony ok. 1650 r.)
- ks. Jacek Mokrski – odbudowa kościoła po potopie (po 1657 r.)
- ks. Michał Sołtyk – rozbudowa kościoła (1785–1790)6
- ks. Benedykt Nowakowski – proboszcz (poświadczony w 1862 r.)
- ks. Wawrzyniec Nowakowski – przytułek dla ubogich (1870), plebania (1874), odnowienie kościoła (1880–1890)
- ks. Badowski – odbudowa kościoła po pożarze z 1906 r.
- ks. Adam Adamek – dokończenie odbudowy (1935), ponowna odbudowa po 1944 r.
- ks. dr Feliks Skrobisz – kieruje odbudową od 1956 r., proboszcz do 1982 r.
- ks. prał. Lucjan Sito – proboszcz i kustosz sanktuarium (1982–2010)
- ks. prał. Leszek Domagała – proboszcz i kustosz sanktuarium (2010–2026)
- ks. Stanisław Picheta – proboszcz i kustosz sanktuarium od 2026 r.6
Duszpasterze pracujący obecnie w parafii: Duszpasterze.
Odpusty
- Wielki Piątek
- św. Anny – 26 lipca
- Podwyższenia Krzyża Świętego – 14 września – odpust główny ku czci Pana Jezusa Konającego, połączony z dożynkami
- św. Marcina – 11 listopada

Program uroczystości odpustowych publikujemy w ogłoszeniach parafialnych.
Dla pielgrzymów
- Grupy pielgrzymkowe prosimy o wcześniejszy kontakt z kancelarią parafialną: tel. 41 376 54 42, kancelaria@parafiapacanow.pl.
Zobacz też: Kontakt i dojazd
Przypisy
-
Diecezja Kielecka, wykaz sanktuariów i bazylik diecezji: „Pacanów – Sanktuarium Jezusa Konającego (Krucyfiks Pana Jezusa Konającego)”. ↩
-
Kalendarium parafii opracowane na podstawie: o. B. M. Tarka, Sanktuarium Pana Jezusa Konającego w Pacanowie, Pacanów 2000 – dawna strona sanktuarium (sanktuariumpacanowskie.com, „Historia Sanktuarium”). ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9 ↩10 ↩11 ↩12
-
„Pan Jezus Konający – Pacanów”, w: Niezwykłe krucyfiksy w Polsce, swzygmunt.knc.pl. ↩ ↩2 ↩3
-
„Sanktuarium Pana Jezusa Konającego”, pch24.pl, 13 września 2012 r. ↩ ↩2 ↩3 ↩4
-
Relacje z 2009 r. (KAI, „Niedziela”) podają XIII w., późniejsze publikacje (pch24.pl, „Nasz Dziennik”) – XII w. Datowanie zostanie uściślone na podstawie dokumentacji konserwatorskiej. ↩
-
Diecezja Kielecka, „Pacanów, św. Marcina b. w.”. ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8 ↩9
-
Diecezja Kielecka, „Pacanów: tłumy wiernych na liturgii wielkopiątkowej w sanktuarium Jezusa Konającego”. ↩
-
Narodowy Instytut Dziedzictwa, rejestr zabytków nieruchomych województwa świętokrzyskiego: „kościół par. pw. św. Marcina, 2 poł. XIII, XVII, 1906, nr rej.: 781 z 8.02.1958 i 147 z 23.06.1967”. ↩
-
W. Semkowicz, Przyczynki dyplomatyczne z wieków średnich, Lwów 1912 (nowe wydanie pod red. A. Lisa, Łódź 2025); J. Banasik, „Akt erekcji kościoła w Pacanowie, woj. kieleckie”, Przegląd Religioznawczy, 1997. ↩
-
K. Dobrowolska, „Pacanowska bazylika”, „Niedziela” (edycja kielecka) 36/2009. ↩ ↩2
-
W. Burzawa, „Sanktuarium Pana Jezusa Konającego w Pacanowie”, „Niedziela” (edycja kielecka) 10/2003. ↩
-
Dekret Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów ogłaszający kościół św. Marcina w Pacanowie bazyliką mniejszą, „Anamnesis” nr 62 (2010), s. 30. ↩
-
KAI, „Pacanów: Sanktuarium Jezusa Konającego bazyliką mniejszą”, 14 września 2009 r. ↩ ↩2
-
GCatholic – Bazylika św. Marcina, Pacanów: kościoły jubileuszowe Roku Świętego 2025. ↩