ks. Wojciech Kruzel (proboszcz w 1630)
Proboszcz parafii św. Marcina w Pacanowie zapisany pod 1630 r., dziekan książnicki. Poza jedną wzmianką w spisie plebanów nie znamy o nim żadnych wiadomości.
Wzmianka w spisie plebanów
Ks. Jan Wiśniewski w spisie plebanów pacanowskich zapisał krótko: „R. 1630 Wojciech Kruzel pr. p. dziek. Xiężnicki”1 – czyli w 1630 r. proboszczem pacanowskim był Wojciech Kruzel, dziekan książnicki. Wiśniewski nie podaje, z jakiego dokumentu wziął tę wiadomość.
Dziekan był księdzem, który w imieniu biskupa doglądał kilku sąsiednich parafii. Pacanów należał od średniowiecza do dekanatu książnickiego1. Wiśniewski pisze, że w 1326 r. wieś Książnice (dziś w parafii Zborówek) była stolicą dekanatu, do którego należały m.in. Beszowa, Zborówek, Biechów, Oleśnica, Stopnica, Szydłów, Połaniec, Staszów i Pacanów2. Wpis o ks. Kruzlu pokazuje, że w 1630 r. dziekanem tego dekanatu był właśnie proboszcz Pacanowa.
Czego nie wiemy
Dat urodzenia, święceń i śmierci ks. Kruzla nie znamy. Nie wiemy też, kiedy objął parafię i jak długo nią kierował. W spisie ks. Wiśniewskiego przed nim stoi ks. Kacper Niewiarowski, kanonik krakowski, zmarły 16 września 1629 r., a po nim ks. Walerian Wilczogórski, zapisany pod 1632 r.1 Kolejność w spisie nie dowodzi jednak, że ks. Kruzel był bezpośrednim następcą ks. Niewiarowskiego ani poprzednikiem ks. Wilczogórskiego.
W bazie studentów Akademii Krakowskiej z lat 1364–1780 (Corpus Academicum Cracoviense) Wojciecha ani Alberta Kruzla nie znaleźliśmy; są w niej inni Kruzlowie z diecezji krakowskiej, studiujący od 1614 r.3 Nie wiemy, czy byli z nim spokrewnieni.
Pełny poczet proboszczów i wikariuszy: Proboszczowie.
Przypisy
-
ks. J. Wiśniewski, Historyczny opis kościołów, miast, zabytków i pamiątek w Stopnickiem (kopia: SBC Kielce), Marjówka 1929, s. 180 (dekanat), 189 (spis plebanów). ↩ ↩2 ↩3
-
Tamże, s. 331 (rozdział „Książnice”). ↩
-
Corpus Academicum Cracoviense, baza studentów i profesorów Uniwersytetu Krakowskiego 1364–1780, Uniwersytet Jagielloński (wyszukanie: Kruzel, Krużel, Kruzl, 16.11.2026). ↩